باشد اجراء مىگردد و خوردن تازيانه نيز خود اجمالا حدّى است از حدود . اشكال چهارم اشكال چهارم اين است كه مرحوم مصنف فرمودند : شرطست به مقدار حشفه ايلاج و ادخال شود . اين عبارت تعميم داشته و شامل آنجائى نيز مىشود كه مرد از غير نرينه به اين مقدار در فرج زن داخل كند مثل اينكه انگشت خود را به مقدار حشفه ادخال نمايد چه آنكه عبارت در اين مورد نيز قابل انطباق و صدق مىباشد در حالى كه مقصود تنها موردى است كه از آلت نرينه به اين مقدار داخل گردد لذا بر مصنف لازم بود لفظى را كه دلالت بر مقصود داشته باشد آورده و مثلا مىفرمود : ايلاج قدر الحشفة من الذّكر ، يا عبارتى شبيه به اين . مگر اينكه كسى در مقام دفاع از مرحوم مصنف و اينكه عبارت وافى به مقصود هست ادّعاء نموده و بگويد : آنچه از عبارت مذكور به ذهن متبادر است ايلاج خصوص آلت رجوليّت بوده و ابدا غغير آن مفهوم نمىباشد . ولى اين ادّعائى بيش نبوده و تبادر مزبور شاهد و دليلى به همراه ندارد . اشكال پنجم اشكال پنجم اينست كه : مرحوم مصنفف بين علم و انتفاء شبهه جمع فرمود در حالى كه اين شايسته و پسنديده نمىباشد چنانچه قبلا در اطراف آن شطرى گذشت